عطاء محمد وردګ

غـــــــــــــــــزل

عطا محمد وردګ

(د ښاغلی عطا محمد وردګ د شعری مجموعې ( کلی ته به کله ځو ) نه انتخاب )

زما دعقل پۀ کاسه کښې نۀ ځائـــــــــــــــــــــــــيږی لالے

بيا هُم د زړۀ پۀ وران کنډر کښې مې اوســــيږی لالے

د نمر ، سپوږمۍ دا رڼاګانې به څنګ تتې نــــــۀ وي

چې د تورتم پۀ تورو شپو کښې سبا کـــــــــــيږی لالے

څنګه به نۀ ښېرازه کېږي دا لتاړې دشتــــــــــــــــــــــې

د پشکال د بارانه پۀ شان ورېــــــــــــــــــــــــــــــــږی لالے

لمبه لمبه شم د رقيب خوا کښې چې ئې اووينـــــــمه

پۀ زړۀ د صبر تيګه کېږدم خفه کــــــــــــــــــــــــېږی لالے

زړګے مې ډېر غواړی څې نن ئې دا قيصه ختمه کړم

مګر پټېږی ، پۀ شا کېږی او شرمېـــــــــــــــــــږی لالے

چې پۀ خطاکښې تقاضا ترې د بوسې اوکـــــــــــــړمه

وردګه ! سُور شی د غُصې نه او ګواښــــــــېږی لالے